www.poetrymag.info

    بیانیه  زیبا کرباسی                    شعر با صدای شاعر          

ما جا به جا نمی شویم

چیزی عوض نمی شود

با حرف های اینهمه عوضی که پرتاب می کنید در آسمان آبی ام

حرفی سیاه نمی شود

        سرفه میان ِ خوابتان گلاب

جا عوض نمی کند ما

حتی اگر گوش خوابانده باشید در تختِ خواب و خواب هام

همیشه خوابهای دیگری فراهم دارم

جانی که جان می کَند از من شعر    بر زمینی که روی پستانم می برم

                                                       در لِزگی و لی لی

پر ِ نرمم که پُر کند چاله ی کمر ِ خودکار    چاروار!

و بچرخد پُر پُر نرم

می داند    چگونه      کی     کجا    

   پنچر می شود این اتوبوس ِ لکنته  با پنجره های ولنگ و واز

          پنچر می شود وسطِ راه

زیر می گیرد راننده ی زوار در رفته ی خود را

 

 لنگ های شاعران دست ساز    جر می خورد میان ِ دری که پشت سرم می کوبم

  

خوبِ خوب به خود نجنبیده بود هنوز این حا لت که حال ِ شعرم بود

حالا دست های خالی ام      خالی ِ کمرم را پُر می کند

و اگر نجنبی    خش خش ِپرخاش    خار خار می آید

میان حنجره ات را می خراشم با خار

که با هفت جدّ ت فراموش کرده باشی قار قار!

 

دوباره گفتم که در درزهای شما درز کرده باشد عرض!

غَرض!         نه فروغم       نه دروغ!

زیبام!          تنها         زیبا!