www.poetrymag.info

چراغ های نئون

                                     بهروز سیمائی

 

 

 

 

 

 

     مثل حس که با لمس آمده باشد

     به انگشتان

     چه گرم است گفتن     گفت     گفته

     با شهرزاد در خیال قصه های جهان

     می گوید: ما همچنان در سفریم

     در گفتن از می گویدش می مانم و

     ایستگاه ها می گذرند

 

     عکسی از دریا گرفتیم     از مه تا خیال     تابستان بود

     حالا سراسیمه می گذرد     دریا      در عبور از شتاب ما     با مه

     در خیال های بی دریا

     سوزش پشت پلک ها     بوی سیگار و سرفه های ما     تونل ها

     تا همیشه ی مه     در خیال های بی دریا

     در عکس دریا بود     تابستان بود

 

     می پرسم: اینجا کجاست؟

     می گوید: باز هم در سایه ماندیم و آفتاب رفت

     از مترو بیرون می آئیم

     نور چراغ های نئون از عابرین سبقت می گیرند

     دریا به تابلوی بزرگ آگهی ها

     گم می شویم با موج هائی که دائم رنگ عوض می کنند

 

                                                                                                  تورنتو 30 اپریل 2004