دستم بگرفت و پا به پا برد دق کرد

  علی عبدالرضایی 

 

 

 

 برای شنیدن این شعربا صدای شاعر این جا کلیک کنید

 

 

 

به هر چه فکر می کنم هم نیست هم بود

دیگر برایم خیلی مهم نیست چیزهایی که خیلی مهم بود

حقیقت که از دروغی اداری حقوق می گیرد  چه می داند؟

هنوز حق با کسی ست که ندارد

 

خواهرم که دست های خیلی می خواند  

  برادر ِ دیگری هم دارد که ندارم

پدرم      دربه در ِ دردی ست که درهای  این روزهای دربه دری را وا کرد

       و دوستانم...

 

  دوستانم!؟

    راستی چه کسانی بودند؟

   چرا به خاطر نمی آورم؟

 

فقط برای کسی این روزها دلواپسی می کنم که دیگر بود

دیگر نیست

 

زاک خوجیری؟ پول دانی؟  سرما نخوری یه دَفه خوب گانی؟

 

همین که خواستم جفتی صدا کنم

 جشنی به پا کنم      پیر شد

مادر    زودترین جای صدایم بود

      که وقتی از آن دور شدم    دیر شد

مادر...

 

 

       مادر!؟

 

احمق        شاعری ست

         که سعی می کند این را بنویسد