من قطارتاريكی هستم    

بکتاش آبتین

 

 

  

 

مي نويسم وخط مي زنم

و  روي  پيشاني كاغذ

نگراني ريل هاي  خط خطي       موج مي زند

عكس بگير

تصور كن    من قطار تاريكي هستم

كه تنها        در واگن هايم  زندگي مي كنم  !

وتصور كن    اين قطار تاريك را      هرگز نديده اي

عكس بگير

از تاريكي شبهاي بي چراغ   . . .

و اصلا" فكر نكن كه سر قطار سوت مي كشد و

در گوشهاي اين كوه

يك نفر هي داد مي زند    خداحافظ        (   خدا حافظ  )

خط مي زنم  نام تورا هي مي نويسم و . . .

وتو رفتار  وحشي اين خودكار را

روي تن سفيد كاغذ   دوست داري

اما فراموش كن كه دنيا

در من چشم گذاشته بود  ومن

تنها در پيراهنم زندگي مي كردم

نه     نمي خواهم در اين مسافرت     از آغوش تو بگذرم

چرا كه تو

مسافر خانه ي شلوغي بودي

ومن براي پيراهنم

از خواب هاي طلايي رنگي      پريده ام  !