آخ

بکتاش آبتین

 

 

                                                        

چكش را

 بر انگشت اشاره ام بكوبم

يا بر ميخي كه رام نمي شود    در طويله

اين عكس توي قاب !

مي خندم اما

رنگم پريده مثل اين ديوار – مثل گچ

مي كوبد    با انگشت اشاره اش

بر تاپ تاپ قلبم

پرتا ب قلبم

تاب قلبم

قلبم

چكش !

مي گذرد از خاطراتم    اسب

حيواني نجيب    با عرعري شگرف

الاغ نيستم اي اسب !

مي فهمم وقتي سوت مي زنم

با لذتي تمام آب مي خوري !

نمي خوري ؟

چكش را بر انگشت اشاره ام ...    آخ  !

فكر مي كردم اگر ذين مي شد اين اسب

نه    -  اين خر

داشتم مي گفتم   آخ  !!!

 

 
 
 
 
 
 

صفحه اصلي | آرشيو | مجله | نشر الكترونيكي | خوانش‌ِنويسش | بالكن | دست آوران  | تماس با ما
كليه حقوق اين سايت متعلق به مجله‌ی شعر است.