(گلوله سرخط)

  بکتاش آبتین

 

 

 

 

ادرار گرم تو روی خاك             ترس نبود  !

گلوله سر خط  ...

ازسراشيبی خاكريز   سكوتی ليز می‌خورد

تونيستي        واز پلك‌های خاموش تو

خورشيد می‌گذرد

 

زندگي مكعبي از خاطرات من بود

كه هميشه درآن تاب می‌خوردم       وعقل

نمی‌دانم    شايد كوششی عرق كرده بر پيشانی‌ام

(  اونور خاكريز     عقل كار نمی‌كنه سركار !  )

تجربه خاكستر بعد از آتش بود    و آگاهی

آتش زير خاكستر

نمی‌دانم اين حرفها را از كجا آورده‌ام

اما خواب     هشياری شيريني بود در هيچ

 

(  الدخيل  الدخيل  )

برو كنار سركار  بذار ترتيب اين بی‌شرف‌ها  روبدم

برادر   اينا اسيرن          اسير دست بسته كه كشتن نداره

اينجا جنگه سركار     اين سگ های هار رو

فقط  خاك معالجه مي كنه  !

گلوله سرخط  ...

 

در برف جای پای سرباز عراقي    نه

پاي سرباز   عراقي جا مانده بود

به خانه‌ی مورچه آب می‌ريختم

راستي      سرباز سرما خورده‌ی پيش از مرگ

حنجره‌ی  تو    از سرفه‌ی كدام تانك

صاف شد  ؟ !

 

رفتم جبهه       ( رفتم جبهه  )

ديدم دشمن       (    ديدم دشمن)

از جا پريدم      (     ازجا پريدم   )

خنجر كشيدم     (    خنجر كشيدم   )

گفتم ترسو     (  گفتم ترسو   )

اينجا ايران است          (   اينجا ايران است )

مرز شيران است           (   مرزشيران است  )

كی خسته‌س   ؟

دش    من  !

كی خسته‌س   ؟

من خسته بودم        وسايه‌های خاك گرفته بر سيم خاردار

تپه را پوشانده  بود

 راه قدس از هر كجا مي گذشت

از خانه‌ی من دور بود  !

من از تانك‌های ولگرد       جز عربده      چيزی نمی‌شنيدم  !

 

 

جنگ يقين نمناكی بر جاده بود

آب نه           سراب بود

درجا می‌زدم وخستگي را    

بردوش جاده جا می‌گذاشتم        اما براي آزادي

بايد اين موشك را خرج هواپيمايی می‌كردم

                      تا معاف شوم   !

(  خوش به سعادتت دلاور

خيلي با صفايی       اگه يه جورايی شدی

                        ما    رو     هم  دعا كن    )

دلاور نبودم          باصفا نبودم      !

فقط   كمك خدمه‌ی موشك سهند بودم

پشت صحنه ي اين فيلم       عكس نامزدم

اشك مرا   درآورده  بود  !

 

 

شهود       قصه‌ی تاخير بخار آب بود

من مرگ را  آواره كرده بودم

و   قبر           چاله‌ای زير پايم بود

جواب اين همه سئوال را از كجا بياورم؟

من براي خودم مبارزه می‌كردم

و  آخرين هدف       من بودم

خلا صه روی دوش خودم سوار بودم

وبه جرات  می‌توانم بگويم  ماه

در انديشه‌ی من روشن مي شد  !

 

گوش كن سرباز      تو بايد موشكی باشی

ضد  تانك        ضد نفر

جنگ را ازهر طرف بنويسی  ...

اما فرمانده       اگر جنگ را        برعكس بنويسم  ؟!!

گوش كن سرباز

عمليات يعنی         پيش از حمله توی قبر خوابيده باشی

زيارت عاشورا         خوانده باشی

بي آنكه بدانی دويده باشی     وبی‌آنكه بفهمی

لذتی گرم تو را خيس كرده باشد

شهادت يعنی      آفتابی كه آسمان را می‌سوزاند   !

 

 

كمك خدمه‌ی موشك سهند

هواپيما   را انداختی

اما غروب           خون لخته‌ی  توبود  !

با توام كمك خدمه ي موشك سهند

تو به قاب عكسی تبديل   شدی

خيابان    به نام توشد

وريش های من          درعبور گام‌های تو      سفيد شد  !

با توام    كمك خدمه‌ی موشك سهند

تو از شقيقه‌ی آسمان   شره   كردی

پيش از آنكه      ماه

بر آسمان       لك  زده باشد   !

 

 

 
 
 
 
 
 

صفحه اصلي | آرشيو | مجله | نشر الكترونيكي | خوانش‌ِنويسش | بالكن | دست آوران  | تماس با ما
كليه حقوق اين سايت متعلق به مجله‌ی شعر است.