از شعرهای حاشیه - حاشیه‌ی یکم

امیرحسین افراسیابی

 

 

 

 

*

 

هوی!

علیک ِ سلام

فاواکا؟

خوبم، تو چطوری؟

خوسی

پس تا بعد

هاو دو

 

امروز ساعت ِ چند امسال می شود؟

 

باید کنار ِ آب بمانی

در انتظار ِ قایقی، پرنده ای، چیزی

 

کنار ِ آب می ماند

تا از سرنوست ِ ساعتش فرار کند

یا از دست ِ مأمور ِ مالیات

مگر نه این که آب را نمی تواند بشمارد؟

 

چه نام های ِ غریبی دارند

این قایق ها

Flying Albatros

Mare Liberum

Watergeus

یاد داشت می کند تا شاید

شعر را به نسیمی دیگر میهمان کند و

مرغ ِ دریایی

دریای ِ باز

یاغی ِ دریا

و هرچه دیگر را

به دست ِ فراموشی بسپارد

 

دوباره فهرست ِ خریدت را

در خانه جا گذاشته ای

شراب

یادمه

قهوه و سیگار

اون که ردخور نداره

یه کم فکر ِ تازه

واسه خودم

kamille thee

همون چای ِ بابونه ی خودمون

واسه اعصاب ِ تو

یادم نمی ره

 

بابونه

باد

بوی ِ پونه ی  وحشی کنار ِ آب هایی

که از میان ِ سنگ ها و علف ها

هم چنان که به زمزمه کردن مشغولند

راه ِ خود را پیدا می کنند

تا به کجا؟

آن جا که «باد دُمی آبی دارد»

 

حیف که تاکسی پشت ِ چراغ قرمز گریپاژ کرده

تاکسی متر همین طور کار می کنه

عین ِ حلقه های ِ فیلم که هی می چرخن و می چرخن

با این همه تو پرده پرنده پر نمی زنه

 

بابونه

بونه

آبی

آب:

علی بونه گیر!

قل قل قل  تالاپ تالاپ

قل قل قل  تالاپ تالاپ

 

یارو گفت

لیست هست پُر

من یاد داشت می کنم اسم شما

روی ِ طرف ِ پُشت

 

گفتم باشه بنویس

 

بعد از تو دیگر کسی

پشت ِ برگ های ِ پاییزی را

گل دوزی نمی کند

 

goela goela

لوتفن اول کفشه ها تو نو در بیارین

بهدن بیفرمایین تو

 

کسی به غیر از این هلندی ِ دیوانه

باور نمی کند

که گربه های ِ کوچه های ِ هفت پیچ ِ جوباره 

هفت دُم دارند

که در زمین های ِ پست

رودخانه ها

از دریا

به سوی ِ کوهستان می رانند

 

اهلن و سهلن

سالی یازده روز کم میاره

لا

احد عشر بس انداز می کنم

تا اسبقک به قرون

 

تقویمی را

که خواهرم فرستاده بود

گُم کرده ام

امروز

«ساعت ِ چند

امسال می شود؟»

چیزی را عوض نکرد

 

رتردام، 21 مارس 2005