امروزِ آینده‌ی شاملو

 

 

 

بحث است، نثر است، نامه‌ است، پاسخ است و باز هم. سیروس شاملو حرف‌هایی دارد. سیاوش شاملو حرف‌های دیگری. و دیگرانی دیگر حرف‌هایی. مجله‌ی شعر هم‌چنان که فضا را، تریبون را، فضای تریبونی آزاد را، در اختیار خانواده‌ی شاملو قرار می‌دهد، چند مطلب را با خواننده‌گان‌اش مرور می‌کند:

 

 

۱

 

شاملو حیثیتِ شعرِ معاصر است. شاملو بعد از نیما، بنیان‌گذار و راوی‌ی شکل تازه‌ای از شعر است، باری، شعر امروز ما مدیون خلاقیت های اوست. به خطر افتادنِ آثارِ شاملو، به خطرِ افتادنِ شعر است و مجله‌ی شعر ازکنار این خطر بی‌تفاوت عبور نمی‌کند.

مجله‌ی شعر که خود را وامدار خلاقیتِ احمد شاملو می‌داند تحتِ هیچ عنوان نمی تواند نسبت انتشار مسائلی که به آثار شاملو مربوط می شود، یعنی مسائلی که به طور مستقیم یا غیر مستقیم به شعر مربوط می شود، بی اعتنا باشد.

 

 

٢

 

مجله‌ی شعر از اعتماد اعضای خانواده‌ی شاملو به این فضا تشکر می‌کند و  متاسف است که  تریبونی آزاد و قابل اعتماد در نشریه‌ها، روزنامه‌ها و محفل‌های ادبی‌ها وجود ندارد و اعضای خانواده‌ی شاملو نمی‌توانند آزادانه صحبت‌هایشان را مطرح کنند . فقدان فضای  آزاد و تلاش پی‌گیر سانسور، مجله‌ی شعر را مصمم می‌کند که این تریبون را در اختیار طرفین ِ و آگاهانِِِ این موضوع قرار دهد.

 

آن‌چه امروز مطرح است آینده‌ی آثارِ شاملوست، مسوول باشیم و مسوول بمانیم در مقابل آینده‌ی آثار شاملو، در مقابل ِ شعر، در مقابل ِ آینده‌ی شعر.

 

 

با شما تا شعر،

مجله‌ی شعر

 

 

 

ویژه‌نامه‌ی احمد شاملو در مجله‌ی شعر