حباب بازی

لیلا فرجامی

 

 

 

نادیا میله‌یِ سَرگِرد را در آب و صابون فرو می‌بَرَد

فوت می‌کند

و حباب می‌سازد،

من میان حباب‌ها می‌دوم و می‌بینم

که بعضی در دستهایم می‌ترکند

که بعضی در هوا گم می‌شوند

که بعضی هم مثل خاکهایِ شهرِ مادری‌ام

از سیم‌های خارداری که هیچگاه پیش‌بینی نمی‌کردیم

عبور می‌کنند و دیگر هرگز

به نفس‌هایمان

باز نمی‌گردند.