وادامه‌ی آفریقا موهایت را سیاه نمی‌کرد

 آرش قربانی

 

                                                                                          به پرهام شهرجردی

 

  

 

وقتی شماره‌ی پلیسی را بگیری و تکرار کنی :

                        چشم‌هایم را پوستری در خیابان ربود

و حالا این دو حفره‌ی خالی

و آن چشم‌های گینه‌ای

اصلا سالگرد رودخانه نبود در آفریقا

اصلا بازپرس ویژه‌ی قتل نمی‌پرسد

عصرهای پنج شنبه   تو  عمدا نبوده‌ای !

 

 

به یاد نمی‌آوردمش

با کریدورهای طولانی و پارکی در بغل به بالینم آمد

چشم‌هايم داشت از پنجره   بيرون مي‌رفت در

و اعتصاب تمام کارگرهای جهان فکرهای مرا تعطیل می‌کرد

اصلا به این دیوارهای سفیدی که مثل پرستاری بالای سرم      شبیه نبود

ایستاد

و تسلیت گفت

و سالگرد مرگ ریکاردو ریس نبود

 ادامه‌ی اطلسی ها بود در تو

و ادامه‌ی آفریقا موهایت را سیاه نمی کرد ...

  

تابستان  - ۱٣۸۴ بجنورد