رُزا یعنی...

                                           رزا جمالی               

 

 

 

اردیبهشت پرکارترین فصلم بود

وقتی فروردین غایب نبود

در کلاسی که از خستگی کلماتم

همیشه نفس‌نفس می‌زدم

نفس‌تنگی گرفتم!

 

این آسم خنده‌دار از غیبت تو شکل گرفت

یا از ارجاعات من

                         به ادبیات؛   

 

رُزا چاهار شکل پاره را از اطراف خود کنار می زند که بی شکلی ترا خوب ببیند

بیچاره رُزا،

از این عینک های بی شیشه، به تنگ آمده

 

دودکش ترا، شبیه کبوتری به منقار بگیرم من

به قاب بگیرم

از خستگی می‌میرم

 

رُزا خسته‌تر از این بود غایب شود!

 

  

 

 
 
 
 
 
 

صفحه اصلي | آرشيو | مجله | نشر الكترونيكي | خوانش‌ِنويسش | بالكن | دست آوران  | تماس با ما
كليه حقوق اين سايت متعلق به مجله‌ی شعر است.