مارمولک - ٢

فرهنگ کسرایی  

 

 

 

مارمولک ِ زیر پوست ِ من سواد دارد.

واژه ها را خوب میشناسد

میداند " تنهائی " را چه جور باید خورد

" بیزاری " چه مزه ای دارد

" فرار " تلخ است یا شور

" امید " چرا تـُرش نیست

" تنفر " با درد خشمزه ترست

" زندگی " تکان که بخورد کف میکند

کجای " زن " را نباید لیسید

" مرد " را چه جور باید بو کنی

" بچه " را هـُرت اگر بکشی، تلخ میشود

" من " را باید با مزه ی " تن " نوشید

" آدم " را اگر با " فکر " نخوری، اسحال میگیری

" آری " را باید با " چرا " لقمه گرفت

وَ میداند " زبان " را فقط باید قرقره کرد.

 

مارمولک زیر پوست من خیلی سواد دارد

اشتهایش خوب است

وَ دهانش بوی معده ی مرا میدهد.

 

 

 

جند قطعه از مجموعه ی "مارمولک"

نه، اینها شعر نیستند. من هم شاعر نیستم.

  

                                                               

 

 
 
 
 
 
 

صفحه اصلي | آرشيو | مجله | نشر الكترونيكي | خوانش‌ِنويسش | بالكن | دست آوران  | تماس با ما
كليه حقوق اين سايت متعلق به مجله‌ی شعر است.