از زبُورِ مارانمار

حسین شرنگ

 

 

 

 

شب‌ها که از روزن ِ حُقّه

زبانه می‌کشد افیون

می‌سوزد مُخ ِ مردم

می‌خارد زخم ِ درون

 

 

فرداها که برون رسوا شود

رسوایی ِ دایره‌ی مرسوم

از فاق ِ افعی تا قاف ِ عنقا

نعش نشئه‌ی من حرف خواهد زد

با بانی ِ این جشن ِ مسموم

 

  

  

 
 
 
 
 
 

صفحه اصلي | آرشيو | مجله | نشر الكترونيكي | خوانش‌ِنويسش | بالكن | دست آوران  | تماس با ما
كليه حقوق اين سايت متعلق به مجله‌ی شعر است.