شعری از بهروز ظفری

 

 

 

 

 

زمینی که به تن دریا کرد

مرا دریاب نمی کند

 

دست از زیر چانه ات بر دار

بال های بریده ام را

نامت را گیسو کن

 

از پرواز

          هنوز

چند تکه آسمان به تن دارم

 

 

 

 

                                                    بیست وهفتم نوامبردوهزاروپنج