فی‎البداهه

علی عبدالرضایی

١۳٧۹

 

 

آدمهای بزرگ!؟

 

 

خیال بَرت داشته بود       که شاعری قدی بلند می خواهد

فریادی         که هر چه تندتر بدوند    به آن نرسند

وقتی که بامی نبود      نیست       که بر آن بایستی

نردبامی نداشتی        نمی خواستی

پسر بچه ای بودی کوچک

مثل تمام ِ شاعران بزرگ

دردهای کوچک داشتی     داری

و هر کجا می رفتی       می روی

تو را بزرگ می کردند        می کنند!

مثل تمام آدمهای بزرگ!