فی‎البداهه

علی عبدالرضایی

١۳٧۹

 

 

 پای میز محاکمه

 

  

من با تو      من با او      من با همه هستم

                                 کتمان نمی کنم!

پای میز محاکمه یا نقاشی

به هر کجا که می خواهی     امروز مرا بِکِش!

                          ا گرنه فردا مرا بُکش!

که تکه پاره شده مردی      ژنده       ژولیده ام!

هنوز تَرک دار ِهمان سنگم

که در خیال تو پرتا ب کردم ودر تمام دخترهای دنیا گشت و پنجره ای وا نکرد

من این زن زشتی را که شاید دوستم بدارد و به کسی مربوط نیست

با تمام دخترهای آن دنیا عوض نمی کنم

پای میز محاکمه یا...

به هر طرف که می خواهی         امروز مرا بکِش!

اگر نه وقتی که مردم    خدایا       شتاب کن!

پیش از آنکه دوستانم سر برسند

   هر که را بوسیده ام       بُکش!