فی‎البداهه

علی عبدالرضایی

١۳٧۹

 

 

مخاطب

 

  

من می نویسم

چون قدم هایی که برداشته ام

به هر کجایم کشانده اند جز اینجا که به تو گوش می دهم

تو می خوانی

که من را برهنه کنی

 زن را  

که وقتِ می خواهی نمی شود

 

می نویسم

چون تمام ِ پرسش هایی که داشتم

همیشه یک پاسخ داشت

 

       ساکت!

باید دوباره بنویسی پسر!

 

می نویسم

چون قدم هایی که برداشته ام به هرکجایم کشانده اند تا تو را نگاه کنم

تو می خوانی

که من را عوض کنی ما را       

نمی شود!

 

کاش در متن ِ این جاده ها

یک ماشین ِ اسقاطی

کار ِ من و تو را که هر سه خلاف کاریم

                        یکسره می کرد