این
گربهی عزیز!
علی
عبدالرضایی
١۳۷۷
دست بزنید!
بر شاخه فروردین برگ می
گذارد مادرم می گفت
بر برف مردی که رفت
پا پدرم
و بهمن چنان به خیابان ریخت
که من نبوده ام آواز بخوانم
به خوابم نمی برد این
خواب می گویم!
خط می زنم که خط نخورم تو خطی!؟
این اسب را اداره کردن اسب می خواهد نه افسار
ولم کن!
که یک جای این شعر ها گم شده
ام
نشانیم این است که خواب دیده
ام
یک جای این دنیا گربه را خواب
کرده اند
پاهای خوابیده اش از خواب هم
زده بیرون
و در خلیج گیر افتاد
نه ایستاد روبروی تفنگی که
خط مقدم ایست داد
نه سنگ شد در مشت هایی که
روی مردم ایستاد
خط می زدند که خط
بشوند و به خط شدند
شکنجه کنید!
گروه گروه
یکی
یکی
ما به سنگفرش این کوچه ها خو کرده ایم
لگد بزنید
قسمتی از پنجره خواهد خندید
از پنجره های عالم تا شده اید
وجهان دستشویی ِ شماست
رها کنید آن کیرهای تریاک
خورده را که در خواب ِنفت رفت
این مرد را که در بندِ کفش
هایش فکر می کند
کفش می کَند
بیهوده ریخت و پاش نمی کند
این شاش
می گذارم زمین را به دریا
بیندازید
بفرمایید!
برای دسته گلی که آورده ست
و باید به آب بدهد این
دست دست دَس بزنید!
