این گربه‌ی عزیز!

علی عبدالرضایی

 ١۳۷۷

 

 

 

 عشق

 

 

عین ِشما که شعر مرا می خوانید

شین دشمن ِمن است

قاف شکم دارد

اُریب می رود عاشق نیست

من عاشق ِتو اَم

نه دیواری     که پشتِ خودم با یستم و در بزنم

از طریق ِتو من شکر می کنم

پا از گلیم خودت کوتاهتر نکن!

فردا       سرطان ِمن دارد

جفتِ خودم      زیر ِاین چتر     تو می توانی آنقدر بمانی

که جایی برای مردن بخواهی

از طریق ِ تو او ذکر می کند

اگر من بمیرم

چه کسی به تو فکر می کند

دوستِ عزیز        آقای عبدالرضایی!