هوش

 

 

 از پیش ِ من هوشم رفت من ولی هستم

عبدالرضا را پس داده ام علی هستم

در بسترم خیلی ها مسافرت رفتند

در عاشقی بی شک  دسته اولی هستم

سهل الوصولم لیلی    نمی کنم انکار

من اهلشم خیلی   بوده ام بلی   هستم!

باید برای حاجت مرا زیارت کرد

چون پشتِ میزم      آقای صندلی هستم

من با خیابان در کوچه را ه می رفتم

در ایستگاهی جا مانده ام شلی هستم

که دست و پا کردم   در بغل عصا

از نیل    هرگز نرفتم موسای تنبلی هستم

بنده کجا از بندگی رضایت داشت

نوکر نبودم هرگز    ولی    ولی هستم

عبدالرضا را نسبت به نام ِ من کردند

آیا حقیقت دارد که من علی هستم!؟