www.poetrymag.info

شعری از نسرین جافری

 

 

 مثل ابدیت ساده بود

              و دلیل حضورش را نمی دانستم

وقتی از میان کلمات می گذشت

              نگاهش در نمی زلال

              چنان آفریده می شد

              که صفتی بی بازگشت به او می داد

              انگار از همه ی ستارگان گذشته بود

              و چون اعترافی ساده

              ترکیب خود را برهم زده بود

              و کسی او را نمی شناخت.

 

منشور روحش

              قانون گندم بود

              که به حس ِ ششم یک جوانه می پیوست

              و دلیل حضورش را نمی دانستم.