www.poetrymag.info

شعری از علی مومنی

 

بهار سبز و

بهار سفید و

بهار سرخ اندامت

می ی ِ همیشه در میان و

همیشه می ِ در میان و بعد

من و تو و تو و من و ناخن

به روی دو دست بروی دو پا

کمر ،

 سرو پا و کلیدی

که کم کم در بگشاید .

خیال قفل ؛

بدون کلید می چرخید

که باز

باز تر  شود 

چکه

       چکه

قفل شیطا نش.