www.poetrymag.info

 

چهار شعر برای یداله رؤیائی

 

                           بهروز سیمائی

 

 

 

                <1>

 

        یال های سقوط

 

        تن به بوم نداد

 

        شیهه را

 

                    بی اسب

 

                               کشید م

 

                <2>

 

        میان شیهه و رنگ

 

        بیرقی افتاده

 

        بر می خیزم از بوم

 

        رنگ را می آشوبم

 

 

                <3>

 

        اکنون

 

        نقشی از دریایم

 

        از سقوط یال

 

        به پلک های ستاره

 

               <4>

 

                کلمه از نفس

 

                        می شود

 

                                  تار به حنجره

 

        یال های دیوانه

 

        نقش ماه