Kelimelerimi hep beraber öldürende

                                                       Son satırın önsözün kestiler

Ve kan                     mürekkeb gibi             kağıta can yakıcı olup

Ölümdür                   sayfa  üstüne uzanmakta olan

Ve yaşamak             açık bırakılmış bir pencere ki   taş ono öldürdü

Yeni bir tüfek dünyanı yok olmaya ulaştırıp

Ve ben ki                            eşya gibi bu sokağın kapılarına tanışam

Hâlâ ayni küçük odayam ki evden göç etti

 

Yaşamımda kalemim gibi bu sayfanın satırlarıla anneleşmişem

Kedi kolları oynamaktadır hâlâ

                                          Ki doldurulmuş delige

                                                   Sıçan koştursun

 

Okulda yaptığım okumağın peşinde

Daha sevgili Sârâ'ma varlı deyilem

Yeni ödevimi yapmak    etmekdeyim

Silin siz

Ve bu şiirin sonunda yıkılacak kızda

                                 Bir ev bina edin

        Yarası açık olmuş kapıdan dolu

Ve ölümün iç içesinden

                      Bir oda gibi gitmiş olsun bu evden ki mutlu oldu

Bir kız ki         beni akraba istemiş olsun

                       Tohum serpsin sesinde          huzurumu dilesin

                        Ve boybosunun tekkesinde

                         Dolansın           dayanmadan dolansın gözlerim     yeniden derviş etsin beni

Gözler

Bu bomboş delikler

İki insan arasındaki oyunda ne kader bülbüldüler

              Ne kader varlığın bu başında ki varam fazla o başliyam hepsi İran'dılar

Atağrı        anağrı      arkadağrım !

Benim halım ağrıdan kötüdür

Yazmak benden fazla yazıktır

Ve London ki      süslenmış iklimi var hâlâ

Kız kardeş gibi bekliyor

                         Ölüm bedenim üste uzansın

                                   Ki yaşamak yeniden beni öldürsün

 

Kelimelerinin sırası uzun olmuş şaire yüreğim yanıyor

Budaksız serçeye ki cıvıldaması boğazında şişip

                             Dinlenmeye elektrik teli olmayan kargaya

                             Kendime ki

         Işık gibi evden gitmişem

 

Bir insan idim

Yanlış yaptım ve şair oldum !

 

 

 

صفحه‌ی علی عبدالرضایی در سایت آنتولوژی ترکیه

http://www.Antoloji.Com/ali_abdolrezaei