می گویند خدایانی که راضی به رضایشان نشد دختر ِمادرم
قرار است در سفر هاشان با دهان ِ شیطان از او عبور کنند
ومادرم به دخترش نه ، به خدایان مي گويد :
" او که جز نظم چیزی نمي داند،
مناسب ِ حال شما دارد،
همه گونه عشق
مگرخود ِعشق
که صورت ِ
ديگری
دارد
در اين
نشان :
؟




حرف
بازگشت به خود است
: آينه ای بي آينده
دست در دست هم بي آستين
هوا که لاف مي زند
الف به قاف مي زند.



دراز به دراز
روی عرشه
نعش.

سکوت در سر
تاول در پا
آخ در جناغ سينه
کتف ها ، پهلو، شکم
معلق روی پا
پهلو مي زند کنار ِ
سری که
بي سر است
معلق
روی ِ عرشه
نعش.




همهمه ی ِ ساکتي است
در ساحل.


و اين تمام ِ شهامت ِ ماست:
نفس کشيدن فراتر از فلش های سر پائين
مبادا روز از چنگمان برود که گوئي
ماهي.
:
:




چند ماهي
يک مثقال
24 نخود
نخود :
رطل گران –
آش ِ
بي کاسه.

:

بر گيجگاهم انگشت ِ اشاره ات
تند مي زند.




از تن ِ باران نمي گذرد ابر
بي برگ ِ عبور
بادام ، خاک گرفته روی درخت
با موج ِ ترس درلرزش صداش
باد اماس کرده
روی ِ
سقف




عطرنايلون
بهاراتاق
:

به زمستان بگو که عبث آمدی رفتي
تاج الملوک يقه اش آهار زده آمده
نشسته روی ميز
توی ِ گلدان




پل. نرده. تماشا
ما، در وقت های تلف شده بزرگ شديم
در شتک ِ خون ، گَر گرفته
خانه.



ما آدمها، حيوانات ِ دست به دهاني هستيم
با هزار جور فکر و خيال
و ساعت هائي که تأخير نمي کنند

:
:

ساعت رفتن ،
اما هميشه
دير
است.





بيا عادت را زخمي کنيم
ششدانگ حواس برای چه؟
تا سکوی ِ پرتاب بيا
لبم را گاز بزن
پشت پرده :
طعم گوشت خام دارم
و آتش
بر
آب.




اسکلت ها شبيه هم مي خندند
وقت ِ عبور ديوار از سلول
اسکله خالي است.

:

استخوانت را مي بينم
پرنده ی ِ پريده
گوشتت کجا پر زد؟



دندان ، ميخکوب بر لب
لب ، ميخکوب بر لب
لب، بر لب ميخکوب بر ميخ
ميخ ، عبور لب از ميخ
رنگ
: رنگ ِ عبور ِ سايه
مي زند درچشم.

:

به من بگو :
مثقالي لب ِ گاز زده توماني چند؟




روز ، سفری ست شتاب زده
برای رسيدن به شب
شب ، آغاز ِ مرگ ست ،
صبور برای رسيدن به روز
حيرت ِ خاموش ِ اتاق را
ليس مي زند.



روی ِ ميز
چند برگ ِ سفيد
و سرم با آستر ِ باد
هي
موج مي زند
هي
موج مي زند
هي
موج مي زند

سياه
سفيد.



از دفتر چاپ نشده‌ی « پاره ها»
استکهلم نوامبر دوهزارو هفت