در گوهر خود، جهان همیشه­ست جوان؛
زیرا که نمی کاهدش از توش و توان:
وین گونه از این جاست که هر مُفرَد از او
 زنده­ست و شونده و تپنده­ست و روان.

راهی ز "تکامل" به "کمال" آیا هست؟
نع! یا که همین به عالم معنا هست:
بنگر که " کمال" ایستان مرتبتی­ست؛
حال آن که روان است "تکامل" تا هست.

در واقع، نیست "برترین" جز "برتر":
پُر بَر داریم و باز از او پُربَرتر.
جوینده­ی برترین نمی یابد جز
بر، برتر، برترتر و برترترتر!

6 اوت 2005 ـ بیدرکجای لندن